Şimdi Mescid-i Aksa’yım Filistin’in kollarında.
Tutsak sevdaların en büyüğü bağrımda,
Açılacaksa kanatlarım özgürlük semalarında,
Yetişin Selahattinlerim ,
Güllerim solmasın Siyonizm’in kirli kanında.
Yorgunum fazlasını anlatmaya,
Ama vazgeçmekte bir ölümdür.
Olacaksa kan duvarlarımda,
Yetişin Fatihlerim,
Fidanlarım yeşersin bari bu baharda.
Esaretim yılları aşmış olsa da
Umudum ebedi olacak senin karşında.
Dönecekse de bir gün yüzünü Hanzala,
Yetişin Meryemlerim ,
İncinmesin çiçeklerim bu defa da.
Görmez misin ki bakışlarımdaki mağrurluğu,
Susuz kaldım okyanuslar ortasında.
Eğer özlemin sonunda vuslat varsa
Yetişin Bilallerim,
Minaremden ezanlar haykırısın alem-i İslam’a.
Şimdi “öz vatanımda garibim, öz vatanımda parya”
Kavuşmak hayal değil kaderimdir .
Kalbimden damarına akan bir aşk varsa
Yetişin Haticelerim,
Kucaklasın beni İslam ebeda.
Kalmışım kahpe, leş bir beşer yığınının ortasında.
Biliyorum sende yanıyorsun yüreğinde sızıyla.
Koyacaklarsa beni kent diye
Ülke saydıkları taş yığınının başına,
Yetişin Rabialarım,
Şerefim kalmasın ayaklar altında.
Yetim kalmışım zalimin avuçlarında,
Allah var arkanda, sakın ye’ise kapılma!
Kıracaksan zincirlerimi bir seher sabahında,
Yetişin ey ümmetimin nazlı gülleri yetişin! Yeşermesin bahçemde öksüz bir gül daha…
Simdi Mescid-i Aksa’yım,
Filistin’in kollarında.
Ama aksa değilim ki sana,
Hala alabildiğin bir nefes…
Gel artık, gel ey Ayşe’m ,gel ey Fatma’m,gel ey Ahmed’im gel…
Seni bekler KUDÜS
Seni bekler ÜMMET
Seni bekler HANZALA!!!
Rabia DEMİRKOPARAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder